Cukrzyca a uszkodzenia naczyń

Żywienie w chorobach

Badania wskazały na istnienie silnego związku między wystawieniem organizmu na hiperglikemię, tak długością trwania jak nasileniem, a rozwojem różnych komplikacji w obrębie układu sercowo-naczyniowego. Dane dostępne z szeregu badań w powiązaniu z coraz lepiej poznawanymi mechanizmami odpowiadającymi za toksyczne działanie wysokich stężeń glukozy mocno przemawiają za tezą, że hiperglikemia poposiłkowa odgrywa kluczową rolę w rozwoju powikłań cukrzycowych i postępie choroby.

Powikłania dzielimy na dwie kategorie:

 

  • Mikroangiopatię – przyczyną tych powikłań jest uszkodzenie małych naczyń krwionośnych
  • Makroangiopatię – przyczyną tych powikłań jest uszkodzenie dużych naczyń krwionośnych
Mikroangiopatie w przebiegu cukrzycy


Do powikłań powstałych na skutek uszkodzenia małych naczyń krwionośnych zalicza się:
Retinopatia (czyli uszkodzenie siatkówki) - to uszkodzenie narządu wzroku związane ze zmianami w siatkówce. Jej uszkodzenie prowadzi do upośledzenie widzenia.

Nefropatia (czyli uszkodzenie nerek) – to uszkodzenie kłębuszków nerkowych, odpowiedzialnych za filtrowanie krwi i usuwanie z organizmu zbędnych i szkodliwych produktów przemiany materii. Należy pamiętać, że nefropatia cukrzycowa jest przewlekłą chorobą nerek i prowadzi do niewydolności narządu.
W przypadku nefropatii cukrzycowej na początku  obserwuje się zwiększone wydalanie albumin w moczu (mikroalbuminuria). Następnie dochodzi do wydalania większych ilości białka w moczu. W tym stadium pojawia się nadciśnienie tętnicze. W kolejnym etapie następuje stopniowe upośledzenie funkcji nerek objawiający się  wzrostem stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. W najbardziej zaawansowanych stadiach nefropatii konieczne jest leczenie nerkozastępcze.


Neuropatia ( czyli uszkodzenie nerwów) – objawy neuropatii mogą być różnorodne i zależą od tego, które nerwy są uszkodzone. Najczęściej występuje polineuropatia obwodowa, która objawia się bardzo charakterystycznym uczuciem palenia i pieczenia stóp i dłoni, głównie w godzinach nocnych. U chorych z neuropatią częściej dochodzi do powstania stopy cukrzycowej.

Makroangiopatie w przebiegu cukrzycy


Do przewlekłych powikłań powstałych na skutek uszkodzenia dużych naczyń krwionośnych zalicza się:


Choroba wieńcowa (choroba niedokrwienna serca),która jest spowodowana zwężeniem tętnic wieńcowych odpowiedzialnych za ukrwienie serca. Choroba ta może doprowadzić do zawału serca. Jej objawy są charakterystyczne i występują w postaci  bólu (palącego, piekącego) za mostkiem, początkowo zwykle po wysiłku fizycznym. Zdarza się, że niektórzy diabetycy nie odczuwać żadnych dolegliwości wskazujących na tę chorobę.


Choroba niedokrwienna kończyn dolnych, która wywołana jest miażdżycą tętnic. Początkowo objawia się bólami nóg w czasie chodzenia. W przypadku bardziej nasilonych zmian miażdżycowych może dochodzić do martwicy dystalnych (obwodowych) części stopy (palce, pięta).
 

Choroba naczyń mózgowych, która jest spowodowana zaburzeniami ukrwienia mózgu. Może doprowadzać do przejściowych niedowładów i udaru mózgu.
Brak sukcesów w profilaktyce powikłań takich, jak udar czy zawał mięśnia sercowego może tłumaczyć fakt, iż początki insulinooporności i towarzyszące jej wysokie poziomy glukozy po posiłku wyprzedzają o wiele lat pełnoobjawową cukrzycę.

 

autor: Paulina Gryz-Ryczywolska

Facebook Pinterest Instagram e-mail
Powrót